Indien een wederkerige overeenkomst bij de aanvang van de surséance zowel door de schuldenaar als door zijn wederpartij in het geheel niet of slechts gedeeltelijk is nagekomen, is deze laatste bevoegd de schuldenaar en bewindvoerders te sommeren om binnen acht dagen te verklaren of zij de overeenkomst gestand willen doen. Indien deze zich daartoe binnen dien tijd niet bereid verklaren, is de overeenkomst ontbonden en kan de wederpartij voor de schadevergoeding opkomen op de voet, in artikel 223 bepaald; verklaren de schuldenaar en de bewindvoerders zich daartoe wel bereid, dan kan de wederpartij vorderen, dat zekerheid voor richtige nakoming der overeenkomst wordt gesteld.
Deze bepalingen zijn niet toepasselijk op overeenkomsten, waarbij de verbintenis van de schuldenaar een uitsluitend door deze persoonlijk te verrichten handeling inhoudt.
